نگاه میکنم به تاریخ درج شده در زیر آخرین مطلبی که نوشته ام.حدودا یک سال پیش...انگار آن روزها تصمیم داشته ام دوباره نوشتن را از سر بگیرم اما گویی اراده م چندان نیرویی نداشته است.دوباره قصد نوشتن کرده ام.اینجا بوی یک زندگی ناب را می دهد با آرامشی که حاصل بارش کلمات من است.در انتظار روزهای آینده ام خبرهای خوب،حال های خوب،تغییرات خوب و تصمیم های بسیار بزرگ.دوباره می نویسم.

دوباره زنده می شوم....

اتفاق های خوب برای من رخ داده اند بین این همه خبرهای دلسرد کننده اینهمه بالا و پایین رفتن دلار اینهمه ناامیدی یک اتفاق خوب یک خبر خوب هم غنیمتی است ناب...

من رسما معلم شدم آن هم در کمال ناباوری آن هم از طریق ناباورانه ترین امکان ممکن آزمون استخدامی!!!!

اما گر دنیا نخواهد و او بخواهد ممکن است تمام محال ها!